Aubergine Living

 

Zoals eerder geïnsinueerd, zien wij wel de charme van het leven in een camper. Het vraagt uiteraard wat wennen. Je kan niet met twee tegelijk iets doen, tenzij zitten. Elke dag is er wel iets kapot. Maar al doende leer je. En er is weinig dat niet met siliconen, spanbandjes (strips) en een goeie tape kan opgelost worden. Behalve natuurlijk als het dak lek is en het in het midden van de nacht begint te regen in the middle of the bloody desert.

Maar ik ging dus iets schrijven over de -charme- van in een camper leven.

Image

 

Je kan nooit iets kwijt zijn. Ondertussen is de zinsnede “Lore, waar ligt…?” enkel nog een automatisme, geen werkelijke vraag om informatie. Omdat je zo weinig plaats hebt, ligt alles op zijn plaats. Het helpt ook dat je bijna niets hebt.

Image

Image

 

Leven met minder ballast.

 

Kleren, kookgerief, persoonlijke hygiëne , werkgerief, elektronica. And that’s it. Werkgerief is begonnen met een mega-handige multitool, maar heeft ondertussen een set vriendjes gekregen met alle basisgereedschap. Electronica: jawel. Uiteraard. Mijn smartphone voor 3G (in de buurt van steden doorgaans zelfs werkzaam), voor GPS-navigatie (dank u Openstreetmap), en om boeken en reisgidsen op te lezen. Onze laptop om achterstallige fotoboeken op te maken, om wat te schrijven, om wat geostatistisch hobbywerk te verrichten. Lore haar tablet om Jelly Splash op te spelen. En uiteraard dit zelf-gesoldeerd apparaatje dat onze stopcontacten op 12 volt naar sigarettenaanstekerformaat omzet.

Image

Image

Van links naar rechts: gloednieuwe watertank, batterij (nooit leeg!), waterpomp, gasboiler. Dat alles onder de zitbank.

Image

Image

 

 

Bewuster van wat binnenkomt en buitengaat.

 

Al je eten in een oogopslag gezien. Altijd koken, nooit overschot. Vijf kilo gas voor de hete douche, fornuis en frigo. 85 liter water, om de twee keer tanken bijvullen in om het even welk tankstation. Je afval steeds in een zakje zichtbaar. Elke dag zoeken naar een plaatsje om het proper te droppen. De grijswatertank heeft geen dop, dus aan de plas onder de auto zie je hoe hard je water hebt verbruikt.

Image

Image

Image

Image

Image

 

Image

Image

Een plaatsje vinden om te slapen is niet altijd eenvoudig. Graag uit het zicht, uit de weg, tot niemands last, en plat. Niet altijd gemakkelijk, maar we worden er beter in. Onze tweede nacht nog de fout gemaakt om aan een passant te vragen of we daar niet stoorden. Blijkbaar was er een inbraakplaag, wat we zeer goed begrepen nadat de persoon in kwestie deze zinsnede een keer of vijftig herhaalde: “Lastimosamente, esta muy delicada la situacion por aca”. U ziet, hier vlak bij een dure wijk staan met een gesloten camionnetje, als de politie dat ziet gaan ze jullie zeker wegjagen. Right. We zijn vooral vertrokken omdat de enige manier was om van zijn gezaag af te zijn.

 

Image

Image

 

 

Berenjena dus, aubergine. Zie alhier waarom: een beetje plomp, nietwaar. Zeker naast een niet-omgebouwde Kia Ceres 4×4.

 

Image

 

Image

In Chile nog maar één soortgenoot gezien, maar naar ’t schijnt zit het in Peru vol. We weten al uit ervaring dat het geen enkel probleem is om aan reserve-onderdelen te komen. Bijzonder gemakkelijk om aan te werken, aangezien alles binnen handbereik zit. Bovendien gaan automechaniekers er hier van uit dat je hetzelfde probleem volgende keer zelf wil oplossen. En moet je zelf goed meedenken met hen, omdat ze doorgaans al tevreden zijn met sympoombestrijding. Het helpt dat ik zelf wat automechanica gevolgd heb. Altijd het gevoel gehad dat ik daar geen bal geleerd heb, maar nu blijkt dat toch niet helemaal het geval. Anders had ik nooit in het Spaans kunnen uitleggen waarom ik dacht dat er mogelijk iets mis was met de gloeibougies. Fijn ook hoe de conversatie met zo’n mechanieker over en weer dwarrelt tussen de vele kleine probleempjes van het voertuig, over “fe” (vertrouwen, geloof) in het voertuig, en hoe dat van God komt – of, ik weer, in het beste geval omdat het voertuig in kwestie het eenvoudig verdient.

 

De cabine is afzonderlijk – we rijden dus rond met een tweekamerappartement, zoals ik gehoopt had. Die cabine is behoorlijk basic. De radio werkt niet, en is door Lore vakkundig vastgetaped omdat die op washboarded roads er wel eens uitvloog. In Peru laten we wel een nieuwe steken, daar is alles goedkoper.

 

Image

 

 

In de cabine, van rechts naar links: sproeivloeistofreservoir, verwarming, reservoir van rem- en schakelbakvloeistof. O, en de moterkap staat open. Of, ’t is te zeggen, de zetels staan omhoog. Handig als er iets scheelt met de motor als het regent.

 

Image

Image

 

 

Hoog op zijn poten dus, en de luchtinlaat staat al helemaal hoog. Kleine riviertjes en grote plassen zijn geen probleem. Dat roostertje rechts is de boiler voor de douche. Waar mij plots die veel te lange mop te binnen schiet van de Lada die nooit in panne stond, maar waar de onheilspellende stoom van de douche kwam.

 

Image

 

 

4×4, jawel. Wel altijd even uitstappen om hem aan te zetten. Is al van pas gekomen, toen ik mij bijna express in het zand had vastgereden. Ook handig op de allersteilste stukjes, omdat je zo de kracht van de motor bij heel lage toeren kan aanspreken.

 

Image

 

 

Alles gemakkelijk bereikbaar. In tegenstelling tot bij een BMW ben je geen drie uur bezig met domontage-montage om een werkje van tien minuten te doen. Dieselfilter vervangen? Probleem met de batterij? Gewoon even bukken!

 

Image

 

 

En véél grondspeling, zéér veel grondspeling. Al heel wat lastige wegjes gedaan, maar nog nooit iets tegen het chassis geraspt.

 

Image

Advertisements

2 thoughts on “Aubergine Living

  1. hy there,
    ik geniet echt mee , er zit een grote schrijver verborgen in joost. Nog wel geen Brusselmans maar dit kan nog komen. Stuur deze blog gewoon door naar de krant, je wordt er vast nog rijk mee ook. het leest gewoon zalig. Misschien kan je verlengd weekendje dan wel uitgroeien tot een verlengd jaartje. In elk geval hebben we al zin om ook te vertrekken. hoe het safe en geniet maximaal en vooral blijf schrijven…
    groeten Jo

  2. Eén twaalfde van jullie verlengde weekend zit erop, ik geniet van jullie reiservaringen en de zin om te vertrekken naar Midden-Amerika vergroot met de dag.
    In afwachting van het vervolg van “aubergine living” dikke kus, hou het veilig en tot schrijfs
    Marleen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s